19 March 2017

Reckoning - rapid eye movement #108

Όπως είναι ευρέως γνωστό ο Φαντασμένιος αναγνωρίζει τη δισκογραφία των R.E.M. μέχρι και το δίσκο Reveal. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα στα πλαίσια της σειράς ποστ rapid eye movement είναι το εξής, ποιος είναι ο χειρότερος δίσκος των rem; Κατά την αναγνωρισμένη από τον Φαντασμένιο περίοδο φυσικά.  
Την δύσκολη απάντηση την έχετε ήδη στις οθόνες σας και αν για το μουσικό μέρος μπορεί να υπάρξει κάποια συζήτηση στο θέμα της εικόνας ο Φαντασμένιος είναι κάθετος, το Reckoning έχει ένα κακό εξώφυλλο. O δεύτερος δίσκος των r.e.m. κυκλοφόρησε ένα χρόνο αμέσως μετά το murmur. Η πρώτη μεγάλη τους περιοδεία με το murmur έχει ως αποτέλεσμα ο ήχος του νέου δίσκου να μοιάζει με λαηβ ηχογράφηση (reckoning δεν είχαν πει και οι Greatful Dead τον λαηβ δίσκο τους;). Σφιχτός ρυθμός, καθαρά φωνητικά με ελάχιστες προσθήκες στη μίξη, και μια γενικότερη αίσθηση πως παίζουν οι τέσσερις τους σε ένα άδειο δωμάτιο. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται κάπως lo-fi αλλά περιέργως δεν είναι (με εξαίρεση τον μικροφωνισμό στο 2:00 του little america). Ο δίσκος μοιάζει να είναι out of time (προς τα μπρος) ακόμα και όταν πρόκειται για την αρχική έκδοση και όχι την deluxe remastered του 2000κάτι. Είναι ίσως το σημείο που κερδίζουν ακόμα και τους new wave ήρωές τους, για παράδειγμα το Porcupine των Echo & The Bunnymen δεν μπορεί να κρύψει ούτε μήνα από την ηλικία του (έτος παραγωγής 1983).
Ο χειρότερος δίσκος των r.e.m. έχει μια φονική τριάδα - So. central rain (I'm sorry), Pretty Persuasion και Time after Time - που δίνει κάποιο δίκιο σε όσους τον θεωρούν τον καλύτερο ή ένα από τους καλύτερους της μπάντας. Το κλασικό So. central rain (I'm sorry) είναι το στερεοϊσομερές του Apologist από το Up, το Pretty Persuasion έχει μια ακαταμάχητη μελωδία και θα ήταν η σίγουρη η επιλογή του Φαντασμένιου αν έπρεπε να επιλέξει ένα τραγούδι από το δίσκο για το best of, ενώ το Time after Time είναι μια χαρά κομμάτι και αφήστε τον Malkmus να λέει στο unseen powr of the picket fence πως είναι το λιγότερο αγαπημένο του. Μια χαρά τραγούδι είναι και ιστορικής σημασίας καθώς το το ριφ που παίζει ο Buck μετά το ρεφρέν το ακούμε και πάλι μετά από χρόνια και πιο πομπώδες στο turn you inside-out, ενώ όταν ο Stipe φωνάζει hey στο 3:32 σημειώνεται η πρώτη στιγμή μεγαλειώδους ντερτιού της μπάντας. 
Μια που είναι μόλις ο δεύτερος δίσκος, μια που το γράψανε γρήγορα και μοιάζουν συνθετικά να το ψάχνουν, το μάλλον άνευρο camera έγινε το σπουδαίο the flowers of Guatemala (στο Lifes Rich Pageant). Κάπως έτσι σκάει και το alternative country/americana/πες το όπως θες (don't go back to) Rockville και σκέφτεται ο Φαντασμένιος πως αν δεν υπήρχαν οι R.E.M. ίσως από τη δεκαετία του 90 να είχε απαγορευτεί στους φλώρους να κρατάνε κιθάρα και θα ακούγαμε μουσική μόνο από αλήτες μάγκες σούπερ ιδιότροπες ψωνάρες.   

/το παρόν ποστ είναι μέρος του διηνεκούς αφιερώματος στους rem με μικρά ποστ στα οποία ο Φαντασμένιος θα αναφέρει αγαπημένες πληροφορίες χωρίς τη βοήθεια των ιντερνετς αλλά μονάχα από μνήμης. Κατά συνέπεια ενδέχεται πολλές από τις πληροφορίες να είναι λάθος. /
 

06 March 2017

fourth gear, it's like a flight

Μπήκε η άνοιξη και θέλετε να πάρετε το αμάξι να πάτε μια εκδρομή αλλά διστάζετε λίγο γιατί έχετε βαρεθεί να ακούτε τα ίδια και τα ίδια; Τα ακραία μουσικά φαινόμενα με υψηλό αίσθημα ευθύνης σας παρουσιάζουν τις νέες αγαπημένες μουσικές κυκλοφορίες! Βάλτε πρώτη και φύγαμε!


Από την μακρινή Ισλανδία μας έρχονται οι Fufanu και κάπου εδώ τελειώνει το εύθυμο εκ του εγχειριδίου γράψιμο και διαβάζουν οι 2-3 που μένουν πάνω από δέκα δευτερόλεπτα στο μπλογκ. Το Sports είναι ένας δίσκος της ποστ πανκ, ποστ ποπ πανκ μάλλον με ολίγη από μοτόρικ. Στην πραγματικότητα η αισθητική του δίσκου δεν συντονίζεται με την τρέχουσα (μαύρη) Φαντασμένια διάθεση αλλά είναι πραγματικά πανέμορφες και οι δέκα συνθέσεις, δηλαδή νο φιλερς και σπάμε το κεφάλι μας να βρούμε από τα έχουν κλέψει όλα αυτά. Τραγουδάρες έχει, εξωφυλλάρα γουες αντερσονική έχει, βγάζεις το Αθήνα - Θεσσαλονίκη για πλάκα.

Οι Froth είναι το σχήμα δυο φίλων με τόσο μεγάλο απόθεμα σε χιούμορ που σκέφτηκαν να κοροϊδέψουν τη μουσική βιομηχανία κάνοντας ένα συγκρότημα που δεν παίζει μουσική. Έφτιαξαν σαητ, έστελναν δελτία τύπου, μέχρι και δίσκο ήταν έτοιμοι να βγάλουν ο οποίος φυσικά θα ήταν εικοσάλεπτο κενό. Όλα αυτά μέχρι τι στιγμή που βρέθηκαν σε ένα μικρό φεστιβάλ όπου την τελευταία στιγμή ακύρωσε ένα συγκρότημα και βρέθηκαν στη σκηνή. Η εμφάνιση τους ήταν φυσικά καταστροφική αλλά στάθηκε αφορμή για να αποφασίσουν να εξασκηθούν και να γράψουν μουσική. Σχεδόν 5 χρόνια μετά κυκλοφορούν τον τρίτο τους δίσκο Outside (briefly), ένα dream pop shoegaze διαμαντάκι που ο Φαντασμένιος θα πέταγε τα ακουστικά του στον αέρα αν το πιάσουν σε απόδοση οι νέες κυκλοφορίες των πάλαι ποτέ απόστολων του είδους Ride και Slowdive. Ιδανικό για απογευματινές διαδρομές τύπου Ηράκλειο - Χανιά με τον καταδυόμενο ήλιο κόντρα. 
 
Το Sincerely των Dude York θα σας βοηθήσει με άνεση να περάσετε τις νέες πίστες στην Κορίνθου- Πατρών. Κάργα 90s αλτερνατιβ ποπ ροκ με κάμποσες καλές στιγμές όπως το υπέροχο εναρκτήριο Black Jack. Ευχάριστο άκουσμα που λογικά δεν θα κερδίσει ποτέ την πλήρη προσοχή σας και πάλι καλά γιατί ως γνωστών don't mess with Κορίνθου- Πατρών. Πάντως αν είχαμε 1996 θα ακούγατε τα tonight και love is και θα το σκάγατε το πεντοχίλιαρο χωρίς πολλά πολλά.


04 March 2017

αυτό δεν είναι λαηβ ρηβιού για τους Swans στο gagarin205, ουστ από εδώ

Τα έλεγε ο Φαντασμένιος αλλά εσείς δεν τον ακούγατε. Τα λέει ο Φαντασμένιος αλλά ποιος τον ακούει; Κανένας, ούτε ο ίδιος ο Φαντασμένιος δεν ακούει τον εαυτό του, καθώς παρότι το 2013 σε ετούτο εδώ το ποστ έγραφε ξεκάθαρα πως διακόπτει κάθε έπαφη με τους Swans, τσουπ νάτος πάλι στο Gagarin. Και όλα αυτά ενώ στο μεσοδιάστημα ο Gira έχει κατηγορηθεί για βιασμό και ο Φαντασμένιος έχει χάσει το γόνατο του. Τι ώθησε άραγε τον τραυματισμένιο μπλογκερ σε αυτή την τσιπριά; Σίγουρα δεν έπαιξε ρόλο η παρουσία του Ψαραντώνη που μπορεί στα διεθνή προχώ περιοδικά να βρίσκεται μια σελίδα μετά τους κάθε  Swanηδες, αλλά σε μια συναυλία με τόσο χαμηλό ήχο το μόνο που κατάφερε είναι να χαρίσει ένα επικό βλέμμα απορίας στον Φαντασμένιο όταν άκουγε κάποιους να του ζητάνε να παίξει και άλλο. 
Oκ ακραία μουσικά φαινόμενα είμαστε εδώ, δεν κολλάμε, πάμε παρακάτω, πού είναι οι ωτοασπίδες; ΩΠΑ ΤΙ ΓΑΜΉΣΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ; Σαν οι Mogwai του Ten Rapid να διασκευάζουν εμ δεν, ατυχές παράδειγμα οι Swans είναι πρωτομάστορες του είδους, εμ τέλος πάντων η αρχή ήταν εντυπωσιακή με τα ντεσιμπέλ να είναι κάμποσα, αλλά μάλλον ακίνδυνα. Καλά όλα αυτά αλλά ο τύπος είναι μαλάκας. Από τη φάτσα φαίνεται. Και το καουμπόικο καπέλο. Βέβαια θα πεις αγαπημένη αναγνώστρια και ποιος μουσικός δεν είναι μαλάκας; Εδώ ο καθένας έχει τα προσωπικά του όρια και χτες το βράδυ ο Φαντασμένιος τα ξεπέρασε. Όσο καλός και να ήταν ο ήχος, ο Φαντασμένιος δεν μπόρεσε - δεν ήθελε - ποτέ να ανταλλάξει το παραμικρό συναίσθημα με αυτόν τον τύπο. Με το που άρχισε τα μμμμμμ και τα λοιπά μάμπο τζάμπο, ο Φάντα φοβήθηκε μην τον πετύχει καμιά μετα-ενέργεια του μαλάκα οπότε διακριτικά σύρθηκε παραπλεύρως εκτός. Ήταν ένα λάθος λοιπόν το οποίο υπό συνθήκες sold out gagarin και ελλείψει χιαστών σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση δεν ήταν ό,τι καλύτερο για το ξεκίνημα του μήνα που τα ακραία μουσικά φαινόμενα θα κλείσουν δέκα χρόνια.