15 January 2018

καζαμίας 2018 (χειμώνας)

Ιανουάριος
Το πρώτο δεκαπενθήμερο βγαίνει με τον Φαντασμένιο να ακούει συνεχώς το νέο (περσινό δισκάκι) του/των Tracy Bryant. Αυτή είναι η δεύτερη αναφορά στον καλλιτέχνη της κιθαριστικής ροκ στο μπλογκ, πράγμα που σημαίνει πως ο μπλογκερ και αν εγέρασε και έβαλε στη λίστα τον Lamar μήτε πολύ γούστο άλλαξε μήτε και την αισθητική του. Σε άλλα νέα ο Παναθηναϊκός θα χάσει από τον Λεβαδειακό με 3-2 στις 14/1 και όχι στις 13/1 που γράφει το πρόγραμμα του Πρωταθλήματος. Την ίδια μέρα θα παραιτηθεί από την κυβέρνηση και ο Ζουράρις.

Φεβρουάριος
Χαμός θα γίνει με νέο δίσκο από τους MGMT, νέο Quasimoto και νέο Alva Noto. Ωστόσο όλα αυτά πάνε σούμπιτο για το χρονοντούλαπο της ιστορίας καθώς την τελευταία παρασκευή του μήνα κυκλοφορεί ε π ι τ έ λ ο υ ς το ντεμπούτο των Insecure Men. Για δες καιρό που διάλεξαν οι διάολοι να βγάλουν τον καλύτερο ποπ δίσκο του μήνα της χρονιάς της δεκαετίας, 366 μέρες μετά από εκείνη τη στιγμή που -τι και αν ο Φαντασμένιος δεν άκουσε το κρακ,- η ζημιά είχε γίνει. Στα παπάρια σας. Μακάρι. Ωστόσο, μεγάλο σούσουρο γίνεται όταν κυκλοφορεί βίντεο όπου γνωστός (sic) αρθρογράφος της Lifo τον παίζει κοιτώντας στην οθόνη τη λίστα αυτών που έκαναν share το τελευταίο του κείμενο. 

Μάρτιος
Επιτέλους ένας κανονικός Μάρτιος, καθώς βγάζουν το νέο τους δίσκο οι The Men. Κανονικά και με τον νόμο στην Sacred Bones σαν να μην πέρασε μια μέρα από τα χρόνια που περιμέναμετε να έρθει η αριστερά. Ξαφνικά τους θυμούνται τα χίπι χίπι σαητ, ενώ η κυκλοφορία τους συμπέφτει με τη δημιουργία της κίνησης των 98. Η κίνηση των 98 είναι μια πρωτοβουλία γνωστών τριανταφευγαχρονων  μουσικόφιλων, οι οποίοι έχουν κοινό όραμα την επαναδραστηριοποίηση της arte fiasco. Οι συνθήκες για αυτή την επανεκκίνηση έχουν σίγουρα πια ωριμάσει, καθώς και οι 98 έχουν παιδιά μεγαλύτερα του έτους, οπότε μπορούν να τα αφήνουν το βράδυ με τον μπειμπισιτερ για να πάνε στα λαηβ.
Την ίδια στιγμή, επικρατεί σοκ στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετά την αποκάλυψη πως παίχτες του παναθηναϊκού  κρύβονταν πίσω από τη σπείρα που έκλεβε παίχτες του Ολυμπιακού. 

06 January 2018

Σοβαρός πιγκουίνος οβερ εντ αουτ.


Τα ακραία μουσικά φαινόμενα εύχονται ευτυχισμένα φώτα με χαρά και υγεία σε όλο τον κόσμο. Ζήτω τα φώτα!
Για να γιορτάσει τη σπουδαία αυτή μέρα ο Φαντασμένιος επιστρατεύει τον καλό εξωτερικό συνεργάτη μιξτεηπερ Serious Penguin ο οποίος για έξι χρόνια κάθε καλοκαίρι έκανε ένα μιξτεηπ για το μπλογκ [λινκ]. Και κάπου εκεί έγινε η παύση ίσως σαν μηχανισμός αυτοάμυνας από φόβο για εφτά χρόνια φαγούρας, δύσκολο χωρισμό κλπ. Ωστόσο έχουν πια ωριμάσει οι συνθήκες για το έβδομο και αποχαιρετιστήριο μιξτεηπ. Ενδεχομένως θα ήταν όλα ιδανικά αν αυτό συνοδευόταν από ταυτόχρονο φερμε οριστικ και του μπλογκ, αλλά η αλήθεια είναι πως αυτή είναι η καλύτερη περίοδος για τα ακραία μουσικά φαινόμενα. Ο Φαντασμένιος μπορεί να γράφει χωρίς κανένα άγχος καθότι δεν υπάρχει ούτε μια πιθανότητα στο εκατομμύριο πια να βρεθεί κάποιος εδώ που να θέλει να κράξει.

31 December 2017

Ζήτω οι μικρόκοσμοι

Το 2017 ήταν σίγουρα μια πολύ άσχημη χρονιά. Βέβαια η μαγκιά είναι να βρίσκεις ομορφιά και στην ασχήμια, και ο Φαντασμένιος τα πάει καλά σε αυτό τον τομέα αλλά καλό θα ήταν κάπου να σταματήσει αυτό ή τουλάχιστον να μετριαστεί διότι και ο σαρκασμός έχει τα όρια του. Πάντως η χρονιά έφυγε με την γλυκιά λαηβ εμφάνιση των Echo Tides στο six dogs. Αγκενστ ολ οντς που λένε και οι Αμερικάνοι καθότι είχαν να παίξουν σχεδόν δυο χρόνια, δεν έχουν κυκλοφορήσει κάτι και συνυπάρχουν στην ίδια πόλη μόνο λίγες μέρες του χρόνου. Στην πραγματικότητα η γλυκιά μελαγχολία του λαηβ των Echo Tides έφερε στο μυαλό του Φαντασμένιου το Πάτερσον του Τζάρμους και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. [φάτσα με χαμόγελο]

26 December 2017

Bazooka & Victim of Society | Gagarin205 23/12

 Διαβάζετε ποστ για τη χριστουγεννιάτικη  συναυλία των Victim of Society και Bazooka στο Gagarin205. Εντάξει μη δώσετε και πολύ σημασία σε ό,τι ακολουθεί καθώς είναι ακόμα ζεστά τα πιξελ από το ποστ για το #9 της φανταλίστας. Ενδεχομένως η υποκρισία μπορεί να συγκριθεί με έναν επισκέπτη του μουσείου της στάζι που αγανακτισμένος γράφει από το σμαρτφον στο fb για τις μεθόδους και το εύρος της παρακολούθησης των πολιτών της Ανατολικής Γερμανίας.
Να σημειωθεί πως ο Φαντασμένιος θεωρεί τους πρόσφατους δίσκους των δυο συγκροτημάτων πολύ σημαντικούς για την κιθαριστική μουσική στην Ελλάδα. Και πάμε σιγά σιγά στην καλοπροαίρετη κριτική.
Το καλό με αυτό το λαηβ είναι πως ενώ γράφει αυτό το ποστ ο Φαντασμένιος (μια μέρα μετά το λαηβ) έχει χάσει περίπου το 40% της ακοής του, το κακό είναι πως το Gagarin205 είναι στη θέση του ανέπαφο. Θυμάται ο Φαντασμένιος ένα από τα πρώτα λαηβ των Victim με ντραμερ (στο ρομάντζο), αλλά και την εμφάνιση τους στο Saristra 2017 και αμέσως σκέφτεται τους Bazooka πριν από ένα χρόνο, κοιτάει και το κατάμεστο Gagarin, ρε εδώ μπορεί να κάνει στροφή η ιστορία. Να είναι σαν νέο 87, βασικά τι να κλάσει το 87 να είναι σαν εκείνες τις μέρες του 96 που τη μια μέρα ερχόταν το διπλό στο Άμστερνταμ και την επομένη πρόκριση στο f4 με τάπα Βράνκοβιτς στο μηδέν. 
Βασικά ίσως να φταίνε οι προσδοκίες του Φαντασμένιου, εμ Φαντασμένιος είναι αυτός φαντάζεται, φαντάζεται και όπως είναι λογικό τα φανταστικά σπάνια πραγματώνονται και μετά σκάει η απογοήτευση και του φταίει του Φάντα που οι victim ανέβασαν στη σκηνή έναν Allen Ginsberg των φτωχών. Ίσως κάποια πιο σύγχρονη προσέγγιση, πιο αυθεντική, να λειτουργούσε, αλλά η εικόνα αυτή άφησε μια μελαγχολία. Σαν να είμαστε χώρα του παλιού ανατολικού μπλοκ και βλέπουμε μπάντα ρέπλικα των Velvet Undergound ή των Sonic Youth την ύπαρξη των οποίων μάλλον αγνοούμε. Victim of Society χωρίς λευκό θόρυβο αλλά και Φαντασμένιος με Lamar στο 9 της λίστας για να μη ξεχνιόμαστε ε.
Τώρα για τους Bazooka  ο Φαντασμένιος ήταν υποψιασμένος από το EP. Και το πρώτο μισάωρο τους στη σκηνή ήταν, βασικά δεν ήταν Bazooka, ήταν νεροπίστολα θα μπορούσε να πει κάποιος. Με τρομπέτες και τρομπόνια και δώστε μου φύση, φύσηηηη, και κοιτάει το πουκάμισο του τραγουδιστή ο Φαντασμένιος και σκέφτεται πάλι τα χειρότερα και το φεστιβάλ στο Newport του 1965. Ωστόσο όλα αυτά τα πήρε ο αέρας όταν επανδρώθηκαν και τα δυο ντραμς στη σκηνή οπότε και έγινε του Bazooka το κάγκελο. Οι κιθάρες, ο ρυθμός, ο χαρισματικός φροντμαν, ο υπέροχος κόσμος από κάτω, ε δε γράφτηκε ιστορία αλλά ήταν η καλύτερη στιγμή των φετινών Χριστουγέννων.
Οι Bazooka φυσικά έχουν δικαίωμα να αλλάξουν τον ήχο τους, να εξελιχθούν όπως αυτοί νομίζουν και σίγουρα στα αρχίδια τους τι θα πει ο Φαντασμένιος (αυτός με το Damn στο #9 για το 2017 ε).

20 December 2017

φανταένα

Και αν για το #2 της λίστας ο Φαντασμένιος είχε γράψει δυο χρόνια πριν από την κυκλοφορία του, για το #1 έγραφε μόλις μια μέρα πριν αυτό βγει και επίσημα. Η ιδέα του ποστ ήταν πως και καλά ο δίσκος δεν υπάρχει, τόσο με την έννοια που χρησιμοποιούν οι νέοι - για κάτι που είναι φοβερό - όσο και με την κυριολεκτική καθώς δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα. Επτά μήνες μετά ο Φαντασμένιος ακόμα ψάχνει αυτό το δίσκο. Το Slowdive είναι η αποθέωση της τραγουδοποιίας, ο ήχος είναι τέλειος, ρέουν οι μελωδίες και ο θόρυβος, όλα μοιάζουν να είναι εκεί που πρέπει, δεν υπάρχει ούτε ένα νανοδευτερόλεπτο που να μη γίνεται κάτι σπουδαίο εκεί μέσα.
Το μόνο κακό με αυτό το δισκάκι είναι πως ο Φαντασμένιος το ανακάλυψε (sic) νωρίς και του έφαγε άπειρες ώρες και έτσι του έχει μείνει η αίσθηση πως δεν άκουσε πολλά πράγματα το 2017. Ωπα. Πάλι καλά να λες ρε Μένιο που το έπαθες από ενθουσιασμό για δισκάρα και δεν είναι από τον χάρο της βαρεμάρας που σκοτώνει τους μουσικόφιλους μετά τα τριανταφεύγα.

~~~~~~~~0~~~~~~~~

Ανμποξινγκ φανταλιστ2017 03-10

03. Λέξη κλειδί· φυσάει. Ο Colin Stetson έχει πει πως ο δίσκος του είναι σαν αρχαία ελληνική τραγωδία. 
04. Για όποιον δεν ξέρει τον Λάρυ να σας θυμίσει ο Φαντασμένιος πως οι τέσσερις Baby Guru φέτος κυκλοφόρησαν τον 4ο και καλύτερο ως τώρα δίσκο τους.
05. Στη φωτογραφία είναι οι παπαροκάδες και το βραβείο για το καλύτερο πανκ ροκ της χρονιάς πάει στο συγκρότημα Priests. 
06. Οι Fufanu έπαιζαν σχεδόν κάθε μέρα το πρώτο μισό της χρονιάς στα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα στον poplie. Η δεύτερη παράγραφος υπάρχει αυτούσια σε αυτό το ποστ του Μαρτίου.
07. Η φωτογραφία δείχνει το Λονδίνο όπως φαίνεται από τη νότια του μεριά. Εκεί είναι η φάση και οι φίλοι των Fat White Family, οι Madonnatron.
08. Στη φωτογραφία είναι ο Φίλης, δε φίλης, The feelies. Πάνω αριστερά υπάρχει ένα κουμπάκι που πατώντας το κάνετε ρηπορτ το μπλογκ.
09 . Το Damn του Lamar. πφ. φακ
10. Οι Ninos du Brasil είναι Ιταλοί αλλά χρησιμοποιούν πορτογαλικούς τίτλους. Πανεύκολο ήταν. Ε μα.

~~~~~~~~0~~~~~~~~

Φανταλίστα2017
1.   Slowdive - "Slowdive" 
2.   Godspeed You! Black Emperor - "Luciferian Towers" 
3.   Colin Stetson - "All This I Do For Glory"   
4.   Baby Guru - "IV" 
5.   Priests - "Nothing Feels Natural"   
6.   Fufanu - "Sports" 
7.   Maddonatron - "Maddonatron"
8.   Feelies - "In Between"
9.   Kendrick Lamar - "DAMN."
10.   Ninos Du Brasil - "Vida Eterna"
11.   Magnetic Fields - "50 Song Memoir"
12.   Spaceface - "Sun Kids"
13.   KU - "Ganja"
14.   Ariel Pink - "Dedicated To Bobby Jameson"
15.   Froth - "Outside (briefly)"
16.   Thundercat - "Drunk"
17.   Alessandro Cortini - "Avanti"
18.   King Gizzard And The Lizard Wizard - "Flying Microtonal Banana"
19.   Ben Frost - "The Centre Cannot Hold"
20.   Surfing Magazines - "Surfing Magazines" 


~~~~~~~~0~~~~~~~~

top-3 λαηβ για το 2017

1. Slowdive στο fuzz [λινκ]
2. Croatian Amor στο FOS2017
3. Godspeed You! Black Emperor στο Βερολίνο [λινκ]

19 December 2017

φανταδύο

 Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε τέλος. Στη θέση δύο της φανταλίστας είναι το Luciferian Towers των Godspeed you! Black Emperor για το οποίο ο Φαντασμένιος είχε γράψει από τον Δεκέμβρη του 2015. Τα ίδια πάνω κάτω λέει με αφορμή ένα πρόσφατο λαηβ στο Βερολίνο. Και σε μια πρόταση για όποια ενδεχομένως βαριέται να πατήσει τα λινκ· σε αυτό το δίσκο υπάρχει το Anthem for no State δηλαδή καλύτερο τραγούδι που έχουν γράψει ποτέ.

~~~~~~~~0~~~~~~~~

Ανμποξινγκ φανταλιστ2017 11-20

11. Οι magnetic fields εκτός αν θυμάστε και άλλο δίσκο που μπορεί το αγαπημένο τραγούδι να είναι το 43.
12 To Sun Kids των Spaceface ρε χαζούλικα! Συγκρότημα του Jake Ingalls που παίζει και στους Flaming Lips.
13. Το Ganja του KU. Στη φωτογραφία είναι ο Παπαδάτος από το "τόπων μύστες" της κοοπερατίβας  "Μετέχνιο".
14.  Ο Ariel Pink ΚΑΙ ΟΧΙ Ο TY SEGALL ρε! Γράφει ο Μένιος "Όχι πως ντρέπεται να πει από που κλέβει" και ο δίσκος έχει τίτλο Dedicated to Bobby Jameson.
15. Οι Αντώνης είναι οι Froth. Λέξεις κλειδιά ήταν οι αφρός, 90s επιρροές ενώ αν δείτε το τρακλιστ υπάρχει τραγούδι με τίτλο petals. Γράφει ο Φάντα "Υπάρχει τραγούδι για το αγαπημένο τους μουσικό γκάτζετ". ΤΟΣΟ ΠΡΟΦΑΝΕΣ!
16. Το πιο φλώρικο που έχει μπει σε φανταλίστα και ο Τράκης να πίνει! Το Drunk του thundercat ρε γατάκια. Το τραγούδι ανάσα των 37'' είναι φυσικά το day and night
17. Στη φωτογραφία είναι ο Φελίνι και τι κάνει νιάου νιάου; Μα ο Κορτίνι με το synth του φυσικά! 
18. Ήθελε να γράψει ο Μένιος για τους πειραματισμούς του Harιsson εις την ανατολή, το μυστηριώδες προτζετ των Lord Sitar αλλά και να τα έγραφε εσείς πάλι από το "η μπάντα που μπορεί να φέρει την άνοιξη στην Ελλάδα στην κιθαριστική μουσική" θα καταλαβαίνατε πως είναι οι King Gizzard and the Lizard Wizard και από τη λέξη "μικροπειραματισμούς" πως είναι η μπανάνα.
19. Ο Ben Frost ο οποίος σαν τον κυρ Βασίλη Δανιήλ μπορεί να λέει πως είναι 100 χρόνια μπροστά. Η παρουσία του Albini στην παραγωγή και  τα ονόματα των Nico Muhly, Lawrence English, συνθέτουν τον "πιο λαχταριστό συνδυασμό ονομάτων στις θέσεις καλλιτέχνης, παραγωγός και φιλική συμμετοχή από".
20. Αυτό το βρήκε μέχρι και ο gone4sure. Οι Surfing Magazines.

18 December 2017

φαντατρία

 Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και κάπου εδώ τελειώνει το βασανιστήριο (sic) καθώς οι δύο καλύτεροι δίσκοι για το 2017 είναι γνωστοί εδώ και μήνες. Από αύριο σιγά-σιγά θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια της φανταλίστας το #12 της οποίας δεν έχει βρει καμία σας!
Στη θέση φαντατρία είναι ένας δίσκος που μπορεί να σου γαμήσει το μυαλό, να στο πάρει να το ανοίξει και να του φυσάει 8 μποφόρ στροβιλισμένο αέρα. Το οποίο μπορεί να είναι ανακουφιστικό για όποιον γνωρίζει τη φυσική υπερπροσπάθεια που χρειάζεται για να παραχθεί όλο αυτό το πράγμα. Αν είχε λόγια θα μπορούσε να ήταν οποιαδήποτε σελίδα από τη "Νεκρή Μεραρχία" του Μπελά ή από κάποια παλιότερη αρχαία ελληνική τραγωδία.
Πρόκειται για ένα μοναδικό έργο τέχνης που όσο το ακούει ο Φαντασμένιος τόσο εκπλήσσεται από την περίσσεια έμπνευσης και την εκτελεστική δεινότητα του καλλιτέχνη. Αυτός ο δίσκος είναι να τον πάρεις και να τον χώσεις τον κώλο όποιου λέει πως δεν βγαίνουν πια καλές μουσικές, όλο τα ίδια και τα ίδια είναι. 
Η φωτογραφία είναι άσχετη, ενδεχομένως.