20 April 2018

φανταgazing 2018

 Αφού ουσιαστικά έδωσε το Πούλιτζερ στον Lamar μάλλον είναι καιρός για τον Φαντασμένιο να βρει τον εαυτό του, να επιστρέψει στη βασική του κατάσταση. Δηλαδή σε εποχές που όλη η γη άκουγε γκλιτσι γκλιτσι και αυτός έγραφε για τους 93MillionMilesFromTheSun και του φοράγατε την ταμπέλα του αμετανόητου shoegazερά. Για χάρη του παλιού καιρού ή και για αυτό που είχε  γράψει στις αρχές του 2017 με αφορμή τον δίσκο των Froth πως ενδεχομένως το δισκάκι τους να είναι καλύτερο από το επερχόμενο των Slowdive, και μετά φάγαμε μια πούτσα να, ναι τόσο διορατικός. Για γούρι λοιπόν ενόψει της νέας Shieldιάδας, ιδού μερικά νέα shoegaze διαμαντάκια της νέας εποχής. 
Ο δίσκος των Dreamend δηλαδή του τύπου που τρέχει την Graveface Records, εταιρία στην οποία έχουν βγάλει τον δεύτερο τους δίσκο οι σεσημασμένοι  του είδους Whirr. Μια χαρά δισκάκι που έχει και όμορφο εξώφυλλο που ίσως να είναι και το πιο σημαντικό διότι και μάπα να είναι ο δίσκος τον κρεμάς στον τοίχο και τα έβγαλες τα λεφτά σου. Τώρα αν είστε πολυάσχολοι και δεν έχετε χρόνο, τότε πρώτον είναι πολύ περίεργο που διαβάζετε αυτό το ποστ και δεύτερον βάλτε να παίζει το In My Heart. Μια χαρά τραγουδάκι που θα σας κάνει να νιώσετε δέκα χρόνια νεότεροι, ναι τότε που η ηλεκτρονική μουσική και το shoegaze ήταν στην καψούρα.
Νιώθετε κάπως περίεργα με τη φάση του λαηβ της Beyonce;Ένα σφίξιμο, ένα πρήξιμο ίσως; Ο Φαντασμένιος σας έχει την λύση. Ακούτε 3 φορές την μέρα το δισκάκι των Kraus. Δυνατό, πολύ δυνατό, θα το βάζετε και δυνατά, πολύ δυνατά, διότι ποτέ δεν θα είναι αρκετά δυνατά. Είναι και δίλεπτα τα τραγούδια οπότε σκάει συμπυκνωμένη η ένταση.

01 April 2018

cloud - plays with fire (αντισταμινικό)

Steve Mason - A Lot of Love, Guided By Voices - Keep it in Motion, Primal Scream - Nothing is Real,  Baby Guru - Behaviour,  Ty Segall & White Fence - Time, Foxygen - How Can You Really,  Darren Hayman - Impossible Times, Larry Gus - Belong to Love. Αυτά είναι κάποια από τα τραγούδια που εμφανίζονται στο μπλογκ με αναζήτηση με των λέξεις "τι κομματάρα είναι αυτό" (sic). Διακρίνονται από ένα συναισθηματισμό - μια μελούρα θα πουν οι εμπαθείς - απόρροια της μελωδικής καρδούλας των τραγουδιών. Ντεμοντέ καταστάσεις ενδεχομένως. Ο Φαντασμένιος όταν βάζει κάποιο αυτά τα τραγούδια μπορεί να κολλήσει για μέρες εβδομάδες μήνες. 
Έχετε καταλάβει που πάει το πράγμα. Είστε λίγοι, αλλά είστε πανέμορφοι, πανέξυπνοι και γοητευτικοί, ξέρετε πως το νέο yo la tengo γαμάει αλά summer sun και σίγουρα εκτιμήσατε την προσεγμένη νέα δουλειά των The Men, που μπορεί να μην περνά σαν devil music οδοστρωτήρας, ωστόσο ζεσταίνει την καρδούλα σας αλά New Moon. 
Είστε εδώ διότι σας ξέφυγε ο νέος και μάλλον τελευταίος δίσκος των/του λος αντζελιανών Cloud. Το τραγούδι #6 με τίτλο heartfluttered μπαίνει χωρίς δεύτερη σκέψη μαζί με αυτά στις πρώτες σειρές του ποστ. Επί εβδομάδες σπάει το κεφάλι του ο Φάντα να βρει από που έχει πάρει την βασική μελωδία, την οποία έχει σίγουρα ξανασυναντήσει, οπότε μιλάμε για 2ου βαθμού κλοπή αλλά μένει μόνο στις κιθάρες που είναι καραμπινάτες Luna/Galaxie500. Αν καταφέρετε να ξεκολλήσετε από το heartfluttered τότε καλό είναι πάτε προς το Two Hands Bound που είναι σαν να μπαίνει η άνοιξη και  το panda bearικο wildfire. Και τα Me, Her & Lavender και Disenchanted είναι πολύ δυνατές ποπ ροκ ομορφιές, με αυτά και με αυτά  αν δεν είναι όλα αυτά κλεμμένα τότε έχουμε να κάνουμε με ένα εξαίσιο δισκάκι που αν ασχολιόταν μαζί του το p4k θα του έβαζε ένα 5.2. Γίναμε.

26 March 2018

2 by bukowski παλιγγενεσία στη death disco 24/3

Για τους ακριβοθώρητους και αγαπημένους 2 by bukowski ο Φάντα δεν έπεσε από τα σύννεφα που δεν είδε ουρές έξω από τη Death Disco. Δεν είναι φασαίοι (που λεν και οι νέοι) ενώ το πρώτο 7αρι μετά την επανεκκίνησή τους μπορεί να ακούγεται καλό, αλλά στο μυαλό του Φαντασμένιου μοιάζει υποδεέστερο των κυκλοφοριών τους, ως τουλάχιστον το 2002. Αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία, αυτό που μετράει είναι πως για πάνω από μια ώρα οι 2 by bukowski ακύρωναν μία προς μία τις σκέψεις του Φαντασμένιου.  
Ξεκίνησαν με δυο ακυκλοφόρητα τραγούδια, ένα που μοιάζει να γράφτηκε για εισαγωγικό και ένα που ενδεχομένως να είναι ένα από τα καλύτερα που έχουν γράψει γραφτεί ποτέ. Τι και αν δεν ήταν πάνω στη σκηνή η Kid Moxie, η ατμόσφαιρα ήταν Λιντσική, Μπανταλαμεντική με ένα διαολεμένα όμορφο καθαριστικό ριφ να μας γαμάει το μυαλό μα τον άγιο Μορικόνε. Ε αυτό είναι άλλο πράγμα, ας αλλάζανε όνομα λέει ο Φάντα και ξεκινούν να παίζουν το ZAGADGA από τον πρώτο τους δίσκο. Μέχρι να πει τα βγάλαμε τα λεφτά μας ο Μένιος, βαράνε προσοχή όλες του οι τρίχες. 
Ναι αλλά μήπως δεν τους ταιριάζει η Kid Moxie στα φωνητικά λέει ο Φάντα και τσουπ σκάει το ονειρικό λες και έχουν συνεργαστεί ποτέ οι Cocteau Twins με τους Can. Ποιο είναι αυτό; Είναι ακυκλοφόρητο; Eίναι από τα δισκάκια που έβγαλαν μετά το 2002; ΚΑΤΣΕ ΜΑΛΑΚΑ ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΙΟ ΚΑΙ ΑΚΟΥ 2 by bukowski ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ, ΚΑΤΣΕ ΜΑΛΑΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 7ΑΡΙΑ. Το ποστ ροκ έχει πεθάνει σίγουρα αλλά ήταν τόσο όμορφα αυτά που έκαναν στο Solution Sarrus που θα ήθελε ο Φαντασμένιος να το παίζουν εις την αιωνιότητα. Αυτό δυστυχώς δε συνέβη, με αποτέλεσμα να νιώσει ένα κενό ο Φάντα που για κάποια στιγμή σκέφτηκε να το γεμίσει τρώγοντας τα κεφάλια αυτών που λένε πως το post rock (sic) είναι εύκολη μουσική (sic).
Αν τα κενά μεταξύ των κομματιών ήταν μικρότερα και λιγότερο αμήχανα ενδεχομένως ο Φαντασμένιος να ερχόταν έξω από το Temple για να σας φωνάξει "είστε για τον πουΤΣοΠ". Κάποιοι θα πουν πως κάτι τέτοιο θα ήταν άσχετο και αντιπαραγωγικό οπότε για να μη λέτε, ο Φαντασμένιος αντιστρέφει το κλίμα και αποφασίζει να κάνει ορθή χρήση του μέσου κλείνοντας το ποστ με ένα συμπέρασμα. 
Συμπερασματικά λοιπόν, καλό θα ήταν να μην αγνοήσετε τις επερχόμενες κυκλοφορίες και συναυλίες του συγκροτήματος 2 by bukowski καθώς είναι μια από τις λίγες μπάντες που στην επιστροφή τους κοιτάνε εμπρός.

25 March 2018

murcof στην Αγγλικανική εκκλησία 20/3

Και η ιστορία "ο μικρός Φαντασμένιος δεν μπορεί να καταλάβει τον κόσμο" συνεχίζεται. Πώς γίνεται ο Murcof να κάνει δυο απανωτά sold out στην Αγγλικανική; Τι νόημα έχει να βλέπουμε έναν τύπο που δεν χρησιμοποιεί ούτε μισό πολύμπριζο, να κάθεται σταυροπόδι μπρος σε ένα λαπτοπ και να παίζει (βάλτε sic, βάλτε εισαγωγικά, βάλτε ερωτηματικά, βάλτε ό,τι σας καυλώσει) τα τραγούδια του όπως ακριβώς έχουν κυκλοφορήσει; Το δε μινιμαλ στήσιμο του καλλιτέχνη, σε συνδυασμό με τους δυο προβολείς και τον καπνό παραλίγο να προκαλέσουν νευρικά γέλια στον Φαντασμένιο. Τώρα αν είναι κατανυκτική εμπειρία να κοιτάς τον καπνό στο φως του προβολέα και για κάποιες στιγμές να χάνεσαι στα όρια του ύπνου τότε είναι μαλάκες όλοι οι φαντάροι που δεν την παλεύουν στη σκοπιά.

17 March 2018

εύκολο "επαγγελματικό" 2-0 από τους King Gizzard And The Lizard Wizard! | 16/3 στο fuzz


Πώς κάνουν sold out πέντε μέρες πριν το λαηβ οι King Gizzard And The Lizzard Wizzrad; Δεν έχει πεθάνει το indie; Γιατί αυτό το μπλογκ στα 11 χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας έχει 11 χιτς την ημέρα; Ποια σκοτεινά συμφέροντα κρύβονται πίσω από τα τρία συνεχόμενα sold out του fuzz; Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα για τα οποία είναι δύσκολο να δοθούν απαντήσεις.

Ξεκίνημα της χτεσινής ανασκόπησης (sic) με το αθάνατο ελληνικό sold-out. Οι 200 γνωστοί-άγνωστοι που πάνε σε όλα τα λαηβ ξέρανε πολύ καλά τι σημαίνει αυτό, αλλά σαν οι καλύτεροι μαλάκες και εισιτήριο από τον Γενάρη πήρανε και πήγανε στο fuzz διότι στον τόπο ετούτο σπάνια έρχονται συγκροτήματα που είναι στην καλύτερη δημιουργικά περίοδό τους (βλέπε Ty Segall το 2012).  Ας τα πει ακόμα μια φορά ο Φαντασμένιος να υπάρχει και αυτή η άποψη κάπου στο διαδίκτυο, διότι μνημόνια κάργα έχουμε, είναι λογικό και επόμενο οι περισσότεροι  να θέλουν προσκλησούλα όπως ο Αδωνις μια χούντα να έχουν μεγαλύτερες ανοχές , οπότε να μην ενοχλούνται με το γεγονός πως στο fuzz έπρεπε να είχε τουλάχιστον 300 άτομα λιγότερα για να μπορεί ο θεατής να κάνει τα βασικά, να ξύσει τη μύτη του, να σηκώσει το χέρι να πιει το ποτό του και αν είναι μεγάλη ανάγκη να πάει και στην τουαλέτα. Βέβαια ο e-tetradio έγραψε πως το fuzz χώραγε ακόμα 200 άτομα. Ενδεχομένως, στον κώλο του; Ενδεχομένως. Και κάπως έτσι πεθαίνει και η τελευταία ελπίδα να δει ο Φαντασμένιος το λαηβ της χρονιάς- το οποίο θα έμοιαζε βέβαιο υπό κανονικές συνθήκες. 

Πάντως για να μη γκρινιάζει  όλη την ώρα ο Φάντα είχε και τα καλά του αυτός ο χαμός, καθώς κατά την παρακολούθηση του θεάματος έχει την εντύπωση πως έλαβε μέρος σε  τουλάχιστον μια παρτούζα. Όλα ξεκίνησαν με το ζευγαράκι που όταν φιλιόταν έρχονταν σε απόσταση εκατοστού από τον Φαντασμένιο που καθόταν από πίσω σε θέση κουμπάρος, ενώ κάνοντας κίνηση αποφυγής ο μπλόγκερ ενδεχομένως να τον εφάρμοζε σε νεαρά εκ τον δεξιών του. Όταν δε αποφάσισε να βγάλει τα χέρια από τις τσέπες, το τι μπέρδεμα έγινε, δεν περιγράφεται. Χαμός και όταν το ζευγαράκι σήκωνε κινητό να τραβήξει βιντεακι τη συναυλία (η κάμερα ήταν σε θέση σέλφι για να καταλάβετε για τι μιλάμε) και τα ίδια και χειρότερα όταν κάποιος αποφάσιζε να διασχίσει τα τρία τετραγωνικά της ερωτικής μας φωλιάς. Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε από την παρέα που κάπνιζε σπόρια. Πού μυαλό για λαηβ.

Και ενώ συνέβαιναν όλα αυτά, οι King Gizzard δεν είχαν πρόβλημα να ξεσηκώσουν κάμποσες φορές το αθηναϊκό κοινό, κάτι που ήταν αναμενόμενο καθώς υπήρχαν αρκετές επευφημίες- ακόμα και κατά τη διάρκεια του κουρδίσματος πριν καν ξεκινήσει το λαηβ. Μουσικά επικράτησε μια ψυχεδελική κυματοειδής ανορθοδοξία έως αναρχία, με μια πρόταση, ο ορισμός του επιμελώς ατημέλητου. Τόσο επιμελώς που ξεκίνησαν 22:30:14 και τελείωσαν 23:59:46! Ζήτω η πάλαι ποτέ Βρετανική Αυτοκρατορία! 
Μια πολύ δεμένη μπάντα, έβγαζαν ένα πολύ καλό ήχο και έλεγχαν απόλυτα το ρυθμό, καθώς από εκεί που έμοιαζαν με γέρο στην Περσία που πίνει τον ναργιλέ του και διαβάζει ποιήματα, τσουπ μεταμορφώνονται για πλάκα σε τρελαμένο πρωτόνιο μέσα στη σήραγγα του CERN. Διαβάζετε φράσεις που ο Φαντασμένιος είχε (ενδεχομένως) κρατήσει για τους σχωρεμένους Baby Guru. Όλα αυτά με μια ανάσα (οι διακοπές μεταξύ των κομματιών ήταν το πολύ δέκα δευτερόλεπτα) και χωρίς να μοιάζουν στα καλύτερα τους από άποψη ενέργειας. Πάντως, σίγουρα έδειξαν πως έχουν τη δυναμική για να μπουν στη λίστα των σπουδαίων συγκροτημάτων. 
Είχαν και ένα πολύ ενδιαφέρον οπτικό σόου, από όσο μπόρεσε κατάλαβε ο πεντακάθαρος από ποτό και ουσίες Φαντασμένιος. Βάσει της τελειομανίας που εξέπεμπαν το οπτικό μέρος μόνο τυχαίο δεν πρέπει να ήταν, ίσως να βοηθούσαν τα 3D γυαλιά των Kraftwerk (οτοματικ! κινετικ! ψυχεδελικ! ουαου!) ή ένα μαγικό χαπάκι μαζί με το εισιτήριο κατά την είσοδο. Ενδεχομένως.


 

11 March 2018

kraftwerk στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις 2005 - 2018

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για αυτό που κάνατε στα κοινωνικά δίκτυα το προπερασμένο Σάββατο βράδυ το παρόν ποστ δεν έχει φωτογραφία. 
Μωρέ 35 ευρώ για να πάμε να δούμε τα γερόντια να πατάνε τα κουμπιά; Λαηβ ηλεκτρονικής μουσικής, πφ βαρετά θα είναι, τι θα κάνουμε εκεί χάμου δυο ώρες. Αυτές ήταν οι σκέψεις του Φαντασμένιου ενώ γέμιζε το φλασκί με βότκα και συνδεόταν με dial-up για να δει που είναι το γήπεδο μπητς βόλεϊ. Το εισιτήριο έγραφε 35 ευρώ, αλλά τότε ήμασταν πρωταθλητές Ευρώπης σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ ενώ έχει ήδη γίνει το 7ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ όπου λαμβάνει χώρα η πανηγυρική εκλογή του Γιώργου Α. Παπανδρέου, ως Προέδρου του Κινήματος. Το κεντρικό σύνθημα «Αλλάζουμε το ΠΑΣΟΚ, για να αλλάξουμε την Ελλάδα» σηματοδοτεί την έναρξη ενός Συνεδρίου ιστορικού απολογισμού και ουσιαστικής ανασυγκρότησης. Ένα συνέδριο «στροφή στην κοινωνία», όπως είχε δεσμευτεί ο Πρόεδρος του Κινήματος. Η έννοια της «συμμετοχικής δημοκρατίας» αποτελεί μεταξύ άλλων θεμελιώδη πολιτική θέση. Κατοχυρώνονται και καταστατικά πλέον οι έννοιες μέλος και φίλος του Κινήματος. Χαμός. 
Ωστόσο η προσέλευση του κοινού ήταν σίγουρα περιορισμένη και θυμάται ο Φαντασμένιος ένα παιδί από την astra (που έκανε εκείνη τη συναυλία) να του λέει πως στα Σκόπια πριν από 2 βράδια παίξανε με 5 χιλιάδες κόσμο και εδώ με το ζόρι θα πάμε στα 2, ξεχάστε από εδώ και πέρα λαηβ εκτός της πεπατημένης. Παρόλα αυτά στα επόμενα λεπτά έμελε να αλλάξει η σχέση του Φαντασμένιου με την ηλεκτρονική μουσική. Η φαινομενικά γνώριμη μουσική των kraftwerk μεταμορφώθηκε ζωντανά (κάθε λέξη θέλει sic εδώ) σε ένα παντοδύναμο πηνίο το οποίο δια του επαγωγικού φαινομένου οδήγησε σε χορό έως θανάτου. Όταν δε στη σκηνή εμφανίστηκαν τα τέσσερα ρομπότ ρέπλικες των Kraftwerk ενδεχομένως να πραγματοποιήθηκε μια από της πιο έντονες εκρήξεις κοινού σε συναυλία.

13 χρόνια μετά, το ίδιο συγκρότημα, η ίδια βότκα, 800μ πιο πέρα από το μπητς βόλεϊ, στο κατάμεστο ταε κβο ντο. Είναι δυνατόν το 2005 που ουσιαστικά ήταν η τελευταία δημιουργική περίοδος των Kraftwerk να παίζουν μπρος 2 χιλιάδες κόσμο, και το 2018 με τόσα μνημόνια και με το ΠΑΣΟΚ στο 5% να κάνουν sold out; Ποιοι είναι όλοι αυτοί εδώ; Να είναι η φήμη από το έπος του 2005; Να είναι η φάση του 3D; Πάντως το εισιτήριο είναι στην ίδια τιμή με το 2005 - ΤΣΙΠΡΑ ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΓΑΜΑΣ ΟΛΟΥΣ ΕΤΣΙ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ - το φλασκί με τη βότκα στην κωλότσεπη και όλα δείχνουν πως πάμε για μεγάλο βράδυ. 

Και όμως ήταν ένα αδιάφορο λαηβ. Οι Kraftwerk ενδεχομένως να έπαιξαν όπως το 2005 ωστόσο ο ήχος ήταν χάλια, ήταν χαμηλός και κάπως μουντός, σου έδινε την αίσθηση πως ίσως το κάνουν επίτηδες, πως κάποια στιγμή θα γυρίσει κάποιος ένα ροοστάτη και θα γίνει χαμός. Επιπροσθέτως το 3D στοιχείο δεν αποτέλεσε τον παράγοντα που θα άφηνε το κοινό με στόμα ανοιχτό όπως είχε συμβεί την πρώτη φορά με τα γραφικά σε 2D. Και αφού το έφερε η κουβέντα δεν πιστεύει ο Φάντα να διαβάζει κάποιος αυτό το κείμενο και να μην έχει δει την ταινία Απόντες του Γραμματικού. Το κοινό είχε το στόμα ανοιχτό όλη την ώρα για το λάθος λόγο, μιλάει, και όχι απλά μιλάει, αλλά λέει μαλακίες. Και κάπως έτσι ο Φαντασμένιος γράφει σαν φωτεινός εστέτ καθοδηγητής λες και είναι ο παπάρας A Name to Come της Lifo. Φακ.

Λοιπόν το θέμα ξεκινάει από τον ήχο που ήταν χαμηλά, διότι αν ήταν δυνατά η μουσική τότε ο Φάντα δεν θα άκουγε μια κοπελιά να λέει "α αυτό είναι για το γύρο της Γαλλίας" ενώ το tour de france έπαιζε ήδη κάνα δεκάλεπτο. Ούτε θα καθόταν ο τυπάκος που ήταν δίπλα στον Φάντα να βγάζει επί δυο ώρες φωτογραφίες το 3D σόοου με φλας 100 μέτρα από τη σκηνή διότι ενδεχομένως να χόρευε. Εμ που πάτε κύριοι πιονέροι, κύριοι δοξαστές των κομπιουτερς εν έτη 2018 με 3D, σκάστε εκεί χάμου με ένα app να ελέγχετε όλα τα κινητά να ανοιγοκλείνετε φακούς να γίνει χαμός να ανοίξει λίγο το μυαλό μπας και γλιτώναμε τις επευφημίες όταν εμφανίστηκαν τα ούφο στην ακρόπολη

Δεν μπορεί να πιστέψει ο Φαντασμένιος πως μπόρεσε να μπει κάποιος σε αυτό το λαηβ με τόσες παρεμβολές γύρω-γύρω. Το μοναδικό που μπορεί να εκπλήρωσε αυτή η συναυλία είναι το "ήμουν και εγώ εκεί". Οι δε ανταποκρίσεις από το λαηβ στα σοβαρά σαητ (φουλ sic) θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί και πριν από αυτό ή και χωρίς αυτό, ήταν κάπως σαν προαποφασισμένες και εντάξει πρέπει να είσαι πολύ μαλάκας φαντασμένιος για να γράψεις πως έγινε όλος αυτός ο χαμός για το τίποτα.

25 February 2018

φτηνή ποπ για τους φαντασμένους | Insecure Men

~Κάλεσμα. Εμπρός της γης οι κατεστραμμένοι, οι άχρηστοι, οι τεμπέληδες, οι ατελείς, οι μόνοι, οι αδιάφοροι, οι ανασφαλείς, οι φαντασμένοι ενωθείτε. Και ακούστε τον δίσκο που είναι το σωσίβιο που θα σας δώσει λίγο ακόμα χρόνο μέσα στη φουρτουνιασμένη θάλασσα της γενικότερης μαλακίας που αναδεύουν με φοβερή ορμή οι εστέτ όμορφοι καθοδηγητές, σκληρόπετσοι από τις σφαλιάρες που έφαγαν στο σχολείο αλλά και από τις κατσάδες των εξίσου ελκυστικών και αξιοζήλευτων γονιών τους. 

~Insecure Men. Σε κάποιο παλιό ποπ και ροκ (εντάξει όλα παλιά είναι, δε γαμιέται), ο Θανάσης ο Μήνας έγραφε για τους Mogwai πως του θυμίζουν τη συμμορία του Κουρδιστού πορτοκαλιού. Ενδεχομένως να το είχε διαβάσει από κάπου αλλού ο Μήνας, ενδεχομένως να το αναφέρει και στο άρθρο και το σταματάμε κάπου εδώ πριν φτάσουμε στο ποιος πάτησε το κουμπί για να γίνει το μπιγκ μπαν. Το θέμα είναι πως το σήμερον, αυτός ο παραλληλισμός θα μπορούσε εύστοχα να γίνει για την μουσική παρέα των Fat White Family. Τίμιοι αντιστασιακοί της κανονικότητας και της πολιτικής ορθότητας έχουν βγάλει τραγούδια όπως τα  I am mark E Smith, I am Joseph Stalin, Bomb Disneyland ενώ το φάσμα των θεμάτων που τους έχει απασχολήσει περιλαμβάνει τον Γκέμπελς, τον Χίτλερ, το θάνατο του Λη Οσβαλντ από το αμερικάνικο παρακράτος ως την ιστορία κακοποίησης της Τίνα Τέρνερ από τον άντρα της. Οι δηλώσεις τους έχουν προκαλέσει αντιδράσεις, μέχρι φασίστες τους έχουν πει. Μετά τα γεγονότα στο Bataclan o Lias Saoudi είχε πει πως όταν βομβαρδίζεις τη Μέση Ανατολή για το πετρέλαιο είναι επόμενο να σκάνε τρομοκράτες στις συναυλίες.

~Ιστορική αναδρομή. 13/11/2015 οι Fat White Family παίζουν λαηβ στο La Cigale, δηλαδή 950μ από το Bataclan. Την εμφάνιση τους διακόπτει ο Saul Adamczewski λέγοντας "πρέπει να σταματήσουμε γιατί υπάρχει ένας τρομοκράτης που πυροβολεί κάπου, δεν κάνω πλάκα, τρέξτε να σωθείτε". [λινκ] Και ενώ όλη η γη είναι σε σοκ, στα καμαρίνια ακολουθεί -ακόμα ένας- επικός καυγάς του τραγουδιστή Lias διότι ο Saul δεν θέλει να εγκαταλείψει το λαηβαδικο καθώς έχει δώσει ραντεβού για να αγοράσει τη δόση του. Σε δυο μήνες κυκλοφορούν το νέο τους δίσκο ωστόσο το πρόβλημα του Saul με τα ναρκωτικά μοιάζει αξεπέραστο και του ζητείται να αποχωρίσει από την μπάντα.  Αποφασίζει να πάει για αποτοξίνωση στην Αμερική και το Μεξικό και κάπως έτσι η μπάντα περνάει σχεδόν το μισό 2016 στην Καλιφόρνια.

~Ο Φαντασμένιος. Κάπου εκεί τους συναντά ο Φαντασμένιος σε ένα λαηβ που όσο περνάνε τα χρόνια τόσο περισσότερα εγκεφαλικά κύτταρα του προσβάλει. [λινκ] Το τραγούδι που είχε πει στο ξεκίνημα μόνος του ο Saul δεν ήταν για την Beyonce, αλλά για την Whitney Houston και είναι το 10ο τραγούδι του πρώτου δίσκου των Insecure Men.

~Φτηνή ποπ για τους φαντασμένιους. Με το που καθάρισε από την πρέζα ο Saul πήρε τον παλιό συμμαθητή του -και μέλος των νοτιολονδρέζων Childhood - Ben Romans Hopcraft, και σχημάτισαν τους Insecure Men. Ο προβοκατόρικος χαρακτήρας των Fat white Family σίγουρα υπερίπταται των ουσιαστικά ποπ συνθέσεων των Insecure Men. Μένει στον κάθε ακροατή να διακρίνει την αναλογία ειρωνείας/σοβαρότητας όταν ακούγονται ψεύτικα παλαμάκια, ντραμ μασινς, ντεμοντέ συνθς, και κάτι κραυγές ααααα και οουυυ. Όχι πως παίζει και κάποιο ρόλο αυτό, δικά μας παιδιά είναι, και σας διαβεβαιώνει ο Φαντασμένιος πως ούτε καν τους περνάνε από το μυαλό οι λέξεις guilty pleasures. Τον απόλαυσαν το δίσκο όσο δεν πάει και για αυτό είναι τόσο όμορφος και γλυκός. Ενδεχομένως να μην έχει κάποια ευρεία  ανταπόκριση όλο αυτό το πράγμα, αλλά είναι συνηθισμένα πια τα πεζοδρόμια στις λακκούβες (επανάληψη πρώτης παραγράφου). Η ουσία είναι (ενδεχομένως, πάντα ενδεχομένως) πως η επανεκκίνηση του Saul έχει ως αποτέλεσμα έναν υπέροχο ποπ δίσκο που σε κάποιο άλλο περιβάλλον, ίσως σε κάποια φαντασμένια ουτοπία ή μετά από μια αναπάντεχα φοβερή επανάσταση, θα αρκούσε για να ανακηρυχτεί το σκοτεινό του ταλέντο σε κυρίαρχο της  παγκόσμιας τέχνης. 

~Η συνέχεια τον Δεκέμβρη.