02 December 2016

φανταδεκαεννιά

Περίεργη χρονιά το 2016. Στα της μουσικής ο Φαντασμένιος δεν άκουσε κάποιο δίσκο που να ξεχώρισε αλλά άκουσε αρκετούς οκταράτους. Ένας από αυτούς είναι και το Subterranean του  Tracy Bryant που κατά τον Μάρτη -στις πρώτες ακροάσεις- πέρναγαν πάνω από το κεφάλι του Φαντασμένιου τίτλοι όπως "ο Φαντασμένιος ανακάλυψε το δίσκο της χρονιάς", "είναι αυτός ο δίσκος που θα αλλάξει τη ροκ ιστορία;" Λοιπόν ακολουθεί απόσπασμα από το ανολοκλήρωτο ποίημα "αχ"

χα χα χα
είναι η υπερβολή μια κατάρα αν την έχεις πάθος
έχει μια γλύκα όμως, πως μπορεί να είναι λάθος;
ενδεχομένως
οι μελωδίες δεν πεθαίνουν ποτέ λέει ο άλλος
χα χα χα το ντεμοντέ δεν θα κάνει ποτέ σάλος

Έτσι είναι, αυτός ο δίσκος μπορεί και να έκανε κάποια επιτυχία το 1997 ή το 1984 αλλά τη σήμερον με Τραμπ, Κάνιε και Τσίπρα, #19 στη φανταλίστα και πάλι καλά να λες κυρ Μπράηαντ μου. Αν πάντως έκανε κάνα μπαμ θα μπορούσε να βγάλει ως και οκτώ singles. Αγαπημένο είναι το Shining που θα μεγαλουργούσε σε indie clubs, τα οποία δεν υπάρχουν, το  Start the motor μια χαρά λα λα ροκ, στο i' m never gonna be your man οι κιθάρες θυμίζουν πρώιμους rem, και το ποστ πανκ καουμπόικο  the gun φοβερό, στο background singer μια λαχταριστή ποπ μελαγχολία, ρε τι γίνεται εδώ; Ο Φαντασμένιος κοιτάει τη φανταλίστα για να σιγουρευτεί για τη θέση του Bryant. Όχι δεν έχει γίνει κάποιο λάθος, μουσικάρες έρχονται, τα φαβορί και τα στανταράκια έχουν καταποντιστεί. Χαμός.
 

01 December 2016

φανταείκοσι

Βασικά το κόνσεπτ για τη φετινή παρουσίαση της φανταλίστας ήταν να γράψει ο Φαντασμένιος ποιήματα/δισκοκριτικές. Δηλαδή για το #20 που είναι η Άχρηστη Γενιά των Bazooka το ποίημα θα είχε τίτλο "οι νέοι την σήμερον ημέρα" και θα ξεκίναγε ως εξής:

το κορίτσι στην ακτή, ήταν μόνο η αρχή
ενδεχομένως
οι νέοι φωνάζουν λέξεις σοβαρές,
μοιάζουν όμως απ'το χτες
αγάπη

Oκ, μετρίως γραφικό καθότι σε τούτο το μπλογκ ο σχετικός πήχης είναι πολύ ψηλά. Αλλά μετά από 10 χρόνια blogovision, 9 πέτσινα πρωταθλήματα του γαύρου, 4 μνημόνια, και ένα 2016 που είναι σαν μια ΠΟΥΤΣΑ ΝΑ, ποιος τα χέζει τα κόνσεπτ; Μπακ του μπέησικς λοιπόν με ένα κανονικό κείμενο. Κανονικό στα φαντασμένια πλαίσια πάντα. Το νέο δισκάκι των κοσμογυρισμένων Bazooka μιλάει για, ε γιατί θα μιλάει με τέτοιο τίτλο; Το είπε ο Φάντα, το 2016 είναι σαν μια ΠΟΥΤΣΑ ΝΑ (μέχρι την επόμενη λογικά). Μουσικά οι Bazooka φαίνεται πως έχουν ωριμάσει, δηλαδή έχουν πολύ καλό ήχο όταν γίνεται της καραπουτανάρας ο κακός χαμός, άσε που ακούγονται και κάτι ξύλινες κιθάρες, oκ ξύλινες είναι όλες, απ' αυτές μωρέ που δεν μπαίνουν στην πρίζα.  

Οι σατανάδες του παρελθόντος
 είναι οι άγγελοι του σήμερα;
ενδεχομένως
τα χρόνια που κάθονται θα φέρουν το βάθος στο νου
και η ψυχή


Αθα ήταν μια αναφορά στο ψυχεδελικό κομμάτι "όλος μέσα σου χωράει", το οποίο είναι μια χαρά τραγούδι, αλλά το γαμάει ο τίτλος και οι στίχοι, γιατί κατά τα λοιπά θα μπορούσε να παίξει σε κάνα πάρτι γενεθλίων για τίποτις τριανταφεύγατους που πλέον ακούνε μόνο μαύρα και τζαζ. ΡΕ Η ΠΟΥΤΣΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ. Πάντως αν οι Bazooka έβγαζαν το δίσκο ως το χαμένο 80s πανκ συγκρότημα "Άχρηστη Γενιά" παίζει και να κέρδιζαν την προσοχή των τριαντατέτοιων που λέγαμε παραπάνω. Όχι πως τους νοιάζει, στα τέτοια τους, εδώ που τα λέμε, δηλαδή τα γράφει ο φαντασμένιος, δεν πρέπει να υπάρχει κάτι που τους νοιάζει καθώς πάνω που γύρισαν όλο τον κόσμο έβγαλαν δίσκο με ελληνικό στίχο. Τα τραγούδια, ε τα τραγούδια είναι Bazooka -μισή ώρα είναι- βάλτε το εκεί δυνατά και αν δεν νιώσετε, ε, αν δεν νιώσετε στα τέτοια σας όλα, πληρώστε τη δόση του ΕΝΦΙΑ και τραβάτε να φάτε ωμό ψάρι.
Γιον

30 November 2016

king of the beats

Τα δύο λάηβ του King Elephant, το Σεπτέμβρη στην ταρατσάρα του Νιάρχου και την περασμένη παρασκευή στο 6dogs ήταν φανταστικά. Χμ. Καθότι η φαντασμενίαση του Φαντασμένιου δεν είναι αρκετή για να μεταφέρει επί των pixels το τι ακριβώς κάνει ο King Elephant, θα το παίξουμε εκ του ασφαλούς με ένα και καλά ψυχεδελίζον σουρεαλ ρολερκοστερ φράσεων που αν είστε πανέξυπνοι θα το καταλάβετε και θα σηκωθείτε όρθιοι να χειροκροτάτε τον μαγκίτη που το σκέφτηκε. Πάμε.

Σκέψου ένα κόσμο που δεν υπάρχουν κάγκουρες, όλα τα σπίτια έχουν κήπο οι άνθρωποι χαιρετιούνται με  στοματικό σεξ, το μπουκάλι μιλκο δεν τελειώνει όσο και να πιεις, ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΣ παίρνουν όλα τα πρωταθλήματα, οι ταινίες του Κεν Λόουτς διδάσκονται στα σχολεία, δεν υπάρχουν Χριστούγεννα, Πάσχα και εθνικές εορτές, τα ταξίδια στο διάστημα είναι μια διαδικασία ρουτίνας, το αλκοόλ έχει τελειώσει, η τηλεόραση παίζει μόνο φρουτοπία και μπομπ σφουγγαράκη, ο ΕΝΦΙΑ έχει καταργηθεί, όλες οι γκόμενες γουστάρουν τον Φαντασμένιο, ο Sun Ra παίζει τα τραγούδια του Tricky, ο Caribou συνεργάζεται με την Nelly Furtado και υπάρχει μηχάνημα που φτιάχνει King Elephant τύπους και τύπισσες.
 

06 November 2016

δεν ξενερώνουμε ποτέ

Στη φωτογραφία ο φίλος Skantzman στον τοίχο του για το ΜΟΝΙΤΟΡ ΦΕΣΤ (Ηράκλειο 4-6/11).

Όλα τα καταπληκτικά mixtapes που έχει κάνει ο Serious Penguin για τούτο το μπλογκ και όχι μόνο  μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Φέτος και εκ φαντασμένιας παράλειψις δεν ανέβηκε το καθιερωμένο (θα ήταν το 7ο)  καλοκαιρινό mixtape οπότε μας έμεινε unreleased υλικό.

Μιλώντας για unreleased υπάρχει εδώ και μήνες ένας ακυκλοφόρητος φανταδίσκος ο οποίος θα αρχίσει να βγαίνει σε δόσεις μέσα στο 2017 καθώς αν καταφέρει να βγάλει και τούτη την blogovison ο Φάντα και αν δεν τον φάει κάνα γιγάντιο καλαμάρι από το Μάρτιο του 17 θα μπορεί να γράφει τη φράση "10 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας των ακραίων μουσικών φαινομένων".

Σε άλλα νέα τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα βρίσκονται για 6η συνεχόμενη χρονιά  στον poplie.eu. Δευτέρα έως Πέμπτη 20:00-21:00. Δείγμα δωρεάν:

25 October 2016

φαντα roll

Δεν ήρθε ποτέ η επιτυχία και λογικά δεν θα έρθει ποτέ, οπότε τούτο το μπλογκ παραμένει ένα μουσικό (σε πρώτο επίπεδο) ημερολόγιο. Δεν έχει και fb ο Φαντασμένιος, αλλά και να είχε άχρηστο θα ήταν, καθώς όταν πάει στα λαηβ  το κινητό μένει στην τσέπη. Πάμε λοιπόν για μια μίνι ανασκόπηση των συναυλιών του Οκτωβρίου.


09/10/16 έπαιξαν στη Στέγη οι Dwarfs of East Agouza, το σχήμα δηλαδή του Alan Bishop με τον Sam Shalabi και ενός ακόμα πιο άγνωστου. Πειραματισμοί και αυτοσχεδιασμοί σε φάση ανήκουμε εις την δύσιν, τίποτα το φοβερό, αλλά κάποιοι (μια δημοσιογραφάρα) είδαν τους Agouza να χτίζουν και να παρουσιάζουν ένα κόσμο που σε κάποιους θα αρέσει και σε κάποιους όχι (sic). Απόψεις. Το θέμα εδώ δεν είναι η μπάντα αλλά ο χώρος. Οι μισοί θεατές, όχι οι στεγαίοι, αλλά αυτοί που θα πήγαιναν όπου και να ήταν το λαηβ είναι σχεδόν σίγουρο πως μόνο στη στέγη μπορούν να παρακολουθήσουν ολόκληρο σετ χωρίς να βγάλουν κιχ. 
Είναι σαν ξένο έδαφος η στέγη, ή μάλλον καλύτερα ένα ταξίδι στον σουρεαλισμό. Δηλαδή ξεκινάς από το σπίτι, ξεπαρκάρεις το αμάξι από το πεζοδρόμιο, περνάς δυο κόκκινα, σκοτώνεις δυο πεζούς, βρίζεσαι με τη μισή Αθήνα, παρκάρεις πάνω στη ράμπα και μπαίνεις στη στέγη και είσαι με ένα ευχαριστώ και ένα παρακαλώ όλη την ώρα, μια ευγένεια, μια κουλτούρα, παίζει να πλένεις και τα χέρια στην τουαλέτα.

10/10/16 Girls Names στη Death Disco, το 3ο λαηβ των Ιρλαδών πρώην dream poppers και νυν post punkers. Στην πραγματικότητα έπιασαν τοπ απόδοση όταν έπαιξαν shoegaze. Τίμιο λαηβ για Δευτέρα βράδυ, δηλαδή αν ξαναέρθουν πας, αλλά χωρίς να ζαλίσεις και όλο τον περίγυρό σου.

14/10/16 Lorelle Meets The Obsolete στη Death Disco. Το ντουέτο από την Γουαδαλαχάρα του Μεξικό, που όμως στις συναυλίες κατεβάζει πεντάδα, ξεκίνησε χαλαρά σε φάση τι σας φέραμε εδώ, έχουμε και εμείς συγκροτήματα που νομίζουν πως δεν ξέρουμε ποιους αντιγράφουν, αλλά μετά είπαν το What's Holding You? και fantasmenios meets the ravete. 

21/10/16 Baby Guru στο An.  Η μπίρα του an μυρίζει σαμπουάν και μετά το λαηβ των Guru ο Φαντασμένιος ήθελε να βάλει να ακούσει το kick out the jams των MC5. Όχι δεν είναι μια προσπάθεια για ψυχεδελικό γράψιμο, απλά όντως η μπίρα του an μυρίζει σαμπουάν ενώ και οι Guru κιθαρισμένοι βγαίνουν σκληροί, παραμένουν τοπ ρυθμικοί, χμ σαν να παίζουν οι Led Zeppelin χορευτική μουσική ένα πράγμα. Σουπερπαουερ.


 

19 October 2016

Ένα λεπτό φασαρίας ισούται με χίλιες λέξεις | Οι Explosions in the sky στο Gagarin 15-16/10


Οι explosions in the sky μετά τις συναυλίες τους στο Gagarin συμπλήρωσαν επί αθηναϊκού εδάφους σχεδόν 4,5 ώρες ζωντανής μουσικής αλλά ο Φαντασμένιος δεν μπορεί θυμηθεί ούτε ένα αδιάφορο δευτερόλεπτο. Οπότε 10 λεπτά από το λαηβ του Σαββάτου έφτασαν και περίσσεψαν για να καταλάβει ο ιδιόρρυθμος  μπλογκερ πως πολύ δύσκολα θα έβρισκε κάτι καλύτερο για να περάσει το βράδυ της Κυριακής.

Απλά πράγματα, όσοι τους είχαν δει πριν από οκτώ χρόνια στο an μπήκαν σε ταημ μασιν και έζησαν το ίδιο πράγμα σε άλλο περιβάλλον. Όσοι δεν τους είχαν ξαναδεί μάλλον έπαθαν σοκ το οποίο είχε μετατραυματική ισχύ, με αποτέλεσμα να μην καταλάβουν πως το λαηβ της Κυριακής ήταν καλύτερο. Με κορύφωση παύλα επικό φινάλε το the moon is down όπου στα τελευταία τρία λεπτά ο Μουνάφ έχει πέσει και βαράει το πάτωμα με το ντέφι ενώ ο ήχος από τις κιθάρες είναι 2931000 φορές πιο γαμάτος από όσες φορές και από όποιο ηχοσύστημα προσπαθήσει να το ακούσει κάποιος. Ανατριχίλα. Είναι τόσο όμορφο αυτό που συμβαίνει που ο Φαντασμένιος νιώθει τη θλίψη του αποχωρισμού, και τύψεις για τα λεπτά που δεν ήταν απολύτως συγκεντρωμένος στη σκηνή. Φακ, γιατί να χαζεύει τον μπροστινό που πόσταρε στο fb πως the sky is exploding; Ok, πάλι καλά που το πήρε χαμπάρι, γιατί στο μισό λαηβ μίλαγε.

Το Σαββάτο οι τρίχες παραλίγο να ξεκολλήσουν στο Catastrophe and the Cure, αν και στην περίπτωση των EINS το σετλιστ δεν έχει σημασία, καθώς αυτό που φαίνεται να τους νοιάζει είναι το παίξιμο της μουσικής. Θα μπορούσαν οι δίσκοι τους να μην έχουν τίτλους, αλλά να αριθμούνται ως συμφωνίες. Ακόμα και τα χειροκροτήματα του κόσμου μοιάζουν περιττά, ειδικά αν δεν είναι τις λίγες στιγμές που πραγματικά οι EINS κάνουν παύση μεταξύ των τραγουδιών. Ειδικά το Σάββατο σχεδόν όλα τα παλαμάκια βάρεσαν στο γάμο του καραγκιόζη.

Το χαρακτηριστικό της μουσικής των EINS είναι πως κυλάει εύκολα, για αυτό είναι και ιδανική για το δρόμο. Βέβαια αυτό μπορεί να έχει και αρνητική επίδραση η οποία εκφράζεται με το "θεώρημα Ξαγά" το οποίο λέει πως οι EINS παίζουν ένα μόνο κομμάτι. Είναι και αυτή μια άποψη που όμως χάνεται όταν ο Φαντασμένιος σκέφτεται τους EINS πάνω στη σκηνή να σκάνε κύματα θορύβου που όμορφα περνάνε από τα ηχεία, γεμίζουν το χώρο και μεταβολίζονται σε διαφόρων ειδών συναισθήματα που μοιάζει απίθανο να εκφραστούν με όλους τους στίχους της γης.

17 October 2016

πότε πέφτουν τα γιαούρτια; | χιπστεροελιτίστικο παραλήρημα

Εμείς εδώ ως ακραία μουσικά φαινόμενα έχουμε αποφασίσει να μη σχολιάζουμε τις εμφανίσεις των σαπορτ. Επιπροσθέτως ο Φαντασμένιος θέλει να αφήσει πίσω την εποχή που ετούτο το μπλογκ αποτελούσε βήμα κραξίματος και  εμπαιγμού των πεπραγμένων της ντόπιας αλτερνατίβας. ΑΛΛΑ, αλλά μετά από αυτά που έγιναν κατά τη διήμερη εμφάνιση των explosions in the sky θα γίνει μια εξαιρεσούλα, καθώς τα γεγονότα ήταν ιστορικής σημασίας και πρέπει να καταγραφούν χωρίς το χαλινάρι της προσκλησούλας.

Οι διοργανωτές της συναυλίας (alterground) είχαν κάνει το θαύμα τους και στην πρώτη εμφάνιση των EINS το 2008, αλλά όπως λέει και ο λαός αν είσαι μια φορά για τον πούτσο θα είσαι και μετά από οκτώ χρόνια για τον πούτσο, οπότε ξαναχτύπησαν. Με μαεστρικό τρόπο γέμισαν από νωρίς το Gagarin καθώς η εμφάνιση των δυο σαπορτ ακτς είχε σχεδόν αποκρυφτεί. Οk, πόσο κακό μπορεί να είναι ένα σαπορτ συγκρότημα; Στην τελική αν δεν σου αρέσουν τους αγνοείς και το ρίχνεις στη κουβεντούλα, το οποίο είναι καλό καθώς υπάρχει έτσι μια μικρή πιθανότητα να τα πεις όλα και να βγάλεις το σκασμό την ώρα του μεην ακτ.

ΑΛΛΑ, αλλά όταν το σαπορτ με το που σκάει στη σκηνή θέλει παλαμάκια, και θέλει να ζεσταθούμε υπάρχει θέμα. Το πρώτο σαπορτ του Σαββάτου το οποίο δεν παίζει να ψάξει ο Φαντασμένιος πως τους λένε, ας τους λέμε Babyhead, οι Babyhead λοιπόν έχουν ένα πανέμορφο τραγουδιστή ο οποίος είδε το ημερολόγιο και είπε να ανέβει στη σκηνή με το αγαπημένο του δερμάτινο, τι και αν είχε 45oC το gagarin, οι φωτογραφίες θα μείνουν. Οι Babyhead είναι το πρώτο post rock boy-band, ομορφάντρες, wanna be κουλτουριάρηδες ροκ σταρς. Πνευματικά παιδιά του Παπακαλιάτη που είναι θέμα χρόνου να το γυρίσουν σε ελληνικό στοίχο μπας και πιάσουν τον Onirama από τα αρχίδια. Η σκέψη του Φαντασμένιου πάει στα καμαρίνια και τους Explosions in the sky, τι να σκέφτονται ακούγοντας αυτό το πράγμα; Οι Babyhead ευτυχώς φεύγουν πριν γίνει ανεπανόρθωτη ζημιά, καθώς  ενώ παίζουν ο Φαντασμένιος άκουσε άνθρωπο να λέει "αυτοί είναι οι Explosions;".

Αν κάποιος σας πει επιφανειακό γιατί κρίνετε τους ανθρώπους από την εμφάνιση τότε ρίξτε του ένα ειρωνικό χαμογελάκι και πείτε του για το δεύτερο σαπορτ στο λαηβ των EINS, για τις ανάγκες του ποστ ας τους λέμε Revenge of rock. Έχουμε και λέμε, ένας ρασταμαν, μια από το φρη στη Νίσυρο, μια από τα πάρτι στη Σαμοθράκη του 2004 και ένας κύριος με ένα σαξόφωνο αλά χαφ νοούτ τζαζ κλαμπ. Όλοι αυτοί μαζί είναι σίγουρα ικανοί για πολλά πράγματα, ίσως πέρασαν από κάνα σκουλγεηβ πριν από 15 χρόνια ή από το x-factor, πολλά μπορεί, το σίγουρο είναι πως δεν είχαν καμία σχέση με το θέμα της βραδιάς που ήταν οι Explosions in the sky. Ακούστηκε και ο στοίχος "my body is full of fire" και ο Φαντασμένιος δεν βρέθηκε ποτέ πιο κοντά από το να πετάξει κινητό, μπίρα, τον μπροστινό, στη σκηνή. Χμ ποιο μπορεί να είναι το χειρότερο σαπόρτ όλων των εποχών; Σε ένα παλιό ποστ και με αφορμή ένα λαηβ των REM είχε γραφτεί η κάτωθι παράγραφος:

"Θυμάται ο fantasmenios πως η support εμφάνιση των Πυξ Λάξ ήταν ίσως η πιο βαρετή στιγμή στη ζωή του με μια εξαίρεση: Μετά από 40 λεπτά κλαψομούνικα τραγούδια βγαίνει ο Πυξ και λέει "τώρα θα σας παίξουμε ένα τραγούδι για τον έρωτα!" Οπότε πετάγεται ένας από τις πρώτες σειρές και του λέει:"μας κοροϊδεύεις ρε παπάρα.. τόση ώρα γιατί τραγουδάς;;;" δόξα και τιμή στον θεούλη, πιστέψτε με ήταν πιο αστείο από ό,τι διαβάζετε."

Βέβαια σε εκείνο το λαηβ ο Stipe είχε ευχαριστήσει τους Πυξ Λαξ. Δύσκολες στιγμές πέρασε και ο Moa Bones πριν από τους Swans το 2013. Μια χαρά μουσικός είναι ο Moa Bones αλλά οι διασκευές σε ποπ επιτυχίες με μια ακουστική και θεατράλε παρουσία δεν είχαν καμία σχέση με τα μαμπο-τζάμπο δυστοπικά ηχοβουνά (και καλά) του Gira. Ταρατατζούμ τραρατατζουμ η alterground όμως τα ξεπέρασε όλα αυτά για πλάκα και τα ερωτήματα που μένουν είναι:
- Πόσα πήραν από τις μπάντες για να τους βάλουν να παίξουν;
- Δεν ντράπηκαν έστω λίγο τους Explosions in the sky;
- Οι μπάντες που ήταν στην κοσμάρα τους και ακούγανε τις γιούχες για γουαου, είδαν το λαηβ; Και αν το είδαν είπαν ok ραντεβού αύριο για προβίτσα;

Την Κυριακή εμφανίστηκαν ανάλογου επιπέδου μεηνστρημ κουτσουλιές αλλά τους έβαλαν νωρίς νωρίς πριν μπει ο υποψιασμένος πια κόσμος.